Testimony  คำพยานหนุนใจ

home   

 1 เธสะโลนิกา 5:11
เหตุฉะนั้นจงหนุนใจกันและต่างคนต่างจงก่อกันขึ้นตามอย่างที่ท่านกำลังทำอยู่นั้น

Welcome

ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงช่วยเหลือหลาย ๆ คน  ให้พบคำตอบแห่งชีวิต   ด้วยคำพยานที่หลาก
หลาย จะช่วยให้ทุกท่านได้สัมผัสกับความรักจากพระเจ้าได้อย่างชัดเจน และด้วยเหตุนี้จึง
ขอเชิญชวนท่านผู้มีประสบการณ์การทรงช่วยจากพระเจ้า ส่งบทความเรียงความพยานของ
ท่าน เพื่อเป็นสื่อในการหนุนน้ำใจพี่น้องคริสเตียน และผู้สนใจได้มาก    ขอพระเจ้าทรงอำ-นวยพรมายังท่านที่มีความมุ่งหมายดี   เพื่อเสริมสร้างจิตวิญญาณซึ่งกันและกันในองค์พระเยซูคริสต์
                                                                   ส่งบทความคำพยานชีวิตของท่านมายัง
:
                                                      chapel1852@hotmail.com

ด้วยรักจากใจ : นายก่อกุศล ห่อเกียรติ (ไข่ตุ๋น)

    ผมเกิดมาในครอบครัวที่เป็นพุทธศาสนิกชน โดยที่แม่ของผมนั้นเป็นพุทธ ส่วนพ่อผมนั้น "ไม่มีศาสนา" พ่อเคยบอกผมว่า คนเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่เจริญแล้ว ถ้าเราสามารถคิดเองได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมีศาสนาเพื่อมายึดเหนี่ยวจิตใจของเราให้เป็นคนดี ครอบครัวของผมนั้นมีอยู่กัน 5 คน โดยผมเป็นพี่ชายคนโต

  ผมได้รู้จักกับพระเจ้าตั้งแต่ได้เข้ามาเรียนที่กรุงเทพคริสเตียน แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษกับพระเจ้ามากนัก ที่จริงเคยมีคนมาประ
กาศเรื่องราวของพระเจ้า และเชิญขวนผมไปโบสถ์ตั้งแต่สมัยอยู่มัยธมศึกษาปีที่ 2 แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ เพิ่งจะมาเริ่มอยากรู้จักพระเจ้า
จริงจัง ก็ตอนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 3 นี่แหละ เพราะว่ามีอยู่วันหนึ่งขณะที่ผมกำลังจะกลับบ้านหลังจากที่เล่นฟุตบอลที่โรงเรียน มีรุ่นพี่ 2
คนเข้ามาคุยด้วย เขาเล่าเรื่องพระเจ้ากับผม แล้วเขาถามผมว่า "ในชั่วโมงอบรมน้องแยกกลุ่มหรือเปล่า" ผมก็บอกเขาว่า "เปล่า" เขาชวนให้ผมลองแยกกลุ่มดูสิ หลังจากวันนั้นผมรู้สึกว่ามีคนมากมายที่มาพูดกับผมในเรื่องนี้ และมันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรถ้าผมจะลองแยกกลุ่ม ผมและเพื่อนได้แยกออกมาเป็นอีกกลุ่มหนึ่ง และเราได้ขอเข้าไปเรียนกลุ่มย่อย โดยครูจิณ เป็นผู้สอน เพราะเพื่อน ๆ เขาแบ่งกลุ่มกันไปก่อนหน้านี้เรียบร้อยแล้ว แล้วในช่วงปลายปีหลังจากสอบเสร็จผมได้ไปค่ายผูกมิตร เป็นค่ายที่รวมเอาทั้งคนที่เป็นคริสเตียน ผู้เชื่อใหม่ และผู้สนใจในเรื่องของพระเยซูคริสต์มาเข้าค่าย ผมได้รับพระพรอย่างมากมายจากค่ายนั้น
ผมได้รู้จักกับรุ่นพี่หลายคน พี่ ๆ ได้ให้คำแนะนำกับผมในหลาย ๆ เรื่อง หลังจากนั้นไม่นานโรงเรียนก็ปิดเทอม เมื่ออยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ผมมีความกระตือรือร้นที่อยากรู้เรื่องพระเจ้ามากขึ้น ผมได้เรียนพระคัมภีร์ทำวันอาทิตย์ มีพี่เลี้ยงคอยช่วยสอน BCL แต่ผมก็ยังไม่มีโอกาศไปโบสถ์เสียที เพราะที่บ้านไม่อนุญาต แต่ให้ไปเรียนพิเศษแทน ผมดีใจมากเมื่อศาสนกิจโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ร่วมกับชุมนุมประมวญมิตรคริสเตียนได้จำลองโบสถ์ขึ้นที่ห้องประชุม 5 ในทุกวันพฤหัสบดี เวลา 16.15 - 17.30 น. ผมจึงมีโอกาสไปโบสถ์กับเขาเสียที

  สิ่งที่พระเจ้าเปลี่ยนแปลงชีวิตผม ผมได้รับกำลังใจและมีความมั่นใจ มีความกล้าในการตัดสินใจ ในการทำสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นด้วยตน
เอง รวมทั้งความอดทนและมีสมาธิที่ดีมากขึ้นด้วย  เมื่อก่อนแม้แต่สมาธิในการเล่นเกม ผมก็ยังมีน้อย คือเล่นได้เพียง 30 นาทีก็เบื่อ
จะอ่านหนังสือนานเกิน 30 นาทีไม่ได้ แต่ตอนนี้สิ่งนี้ได้รับการแก้ไข ได้รับการเปลี่ยนแปลงให้ดียิ่งขึ้น ผมมีสมาธิมากขึ้น อ่านนังสือ
ได้นานขึ้น 2-3 ชั่วโมง

 

พระเจ้าตรัสว่า "ถึงกระนั้นก็ดี เจ้าทั้งหลายจงกลับมาหาเราเสียเดี๋ยวนี้ ด้วยความเต็มใจ ด้วยการอดอาหาร ด้วยการร้องไห้
และด้วยการโอดครวญ จงฉีกใจของเจ้า มิใช่ฉีกเสื้อผ้าของเจ้า" จงกลับมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย
เพราะว่าพระองค์ทรงกอปรด้วยพระคุณ และทรงพระกรุณา ทรงกริ้วช้า
 และบริบูรณ์ด้วยความรักมั่นคง และทรงกลับพระทัยไม่ลงโทษ

(โยเอล 2
: 12 - 13)