Testimony  คำพยานหนุนใจ

home   

 1 เธสะโลนิกา 5:11
เหตุฉะนั้นจงหนุนใจกันและต่างคนต่างจงก่อกันขึ้นตามอย่างที่ท่านกำลังทำอยู่นั้น

Welcome

ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงช่วยเหลือหลาย ๆ คน  ให้พบคำตอบแห่งชีวิต   ด้วยคำพยานที่หลาก
หลาย จะช่วยให้ทุกท่านได้สัมผัสกับความรักจากพระเจ้าได้อย่างชัดเจน และด้วยเหตุนี้จึง
ขอเชิญชวนท่านผู้มีประสบการณ์การทรงช่วยจากพระเจ้า ส่งบทความเรียงความพยานของ
ท่าน เพื่อเป็นสื่อในการหนุนน้ำใจพี่น้องคริสเตียน และผู้สนใจได้มาก    ขอพระเจ้าทรงอำ-นวยพรมายังท่านที่มีความมุ่งหมายดี   เพื่อเสริมสร้างจิตวิญญาณซึ่งกันและกันในองค์พระเยซูคริสต์
                                                                   ส่งบทความคำพยานชีวิตของท่านมายัง
:
                                                      chapel1852@hotmail.com

ด้วยรักจากใจ : เรื่องโดย นักเรียนกลุ่มลูกแกะน้อย ป.3 - ป.4
วันที่เล่าเรื่อง 2 กันยายน 2547

         ด.ช.สร้างสรรค์  นพปฎลมงคล  ป.4/1  (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

          เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 26 สิงหาคม 2547 ที่ผ่านมา ผมไม่สบาย วันนั้น ผมและเพื่อนอีก 3 คนได้ไปพบครูหมูที่ห้องทรัพย์บนดินถิ่นม่วงทอง ซึ่งเป็นที่เราทั้งสามไปเยี่ยม และพูดคุยกับคุณหมูเป็นประจำ เพื่อนของผมคือสาธิต นันทนวิจิต และภาวีร์ วิวัฒน์เจษฎาวุฒิ ได้อยู่ด้วยกันกับผม ครูหมูสังเกตเห็นสีหน้าของผมไม่ค่อยดี จึงถามผมว่า ผมไม่สบายเหรอ ผมตอบครูหมูว่า ครับ และเพื่อนของผม สาธิต คนที่รูปร่างอ้วนท้วมสม-บูรณ์เกินตัวบอกผมว่า "ไปให้ครูหมูอธิษฐานสิ" เพื่อนผมเขามีความเชื่อว่า ถ้าครูหมูช่วยอธิษฐานทูลต่อพระเจ้า ผมจะหายป่วย ผมก็เข้าไปให้ครูหมูอธิษฐาน ครูหมูจึงอธิษฐานเผื่อผม โดยให้ผมหลับตา ครูหมูได้ขอพระเจ้าให้ทรงรักษาผมให้หายป่วย และให้วันรุ่งขึ้นผมจะมาโรงเรียนด้วยความชื่นชมยินดี เมื่อผมเดินทางกลับถึงบ้าน ผมประหลาดใจมาก ๆ เลยครับ อาการเจ็บป่วยของผมก็หายขาด
     วันรุ่งขึ้นผมได้เล่าให้เพื่อน ๆ อีกสองคนของผมฟัง และพวกเราก็พากันไปห้องทรัพย์บนดินถิ่นม่วงทองเพื่อขอบคุณครูหมู เพราะวันนี้ผมหายป่วยจริง ๆ ครับ ครูหมู บอกผมว่า ไม่ต้องขอบคุณครูหมูหรอก แต่ให้ผมขอบคุณพระเจ้า ผมจึง "ขอบคุณพระเจ้า ครับ" เหตุการณ์นี้เป็นที่น่ายินดีสำหรับผม เพื่อนของผม และครูหมูครับ พวกผมจึงเชื่อแล้วหละครับว่า "พระองค์มีจริง และเราซึ่งเป็นเด็ก สามารถสัมผัสความรักของพระเจ้าได้ทุกเวลาครับ"

            ด.ช.ภาวีร์  วิวัฒน์เจษฎาวุฒิ  ป.4/1  (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

            เมื่อวันก่อนจู่ ๆ เลือดกำเดาก็ออกจากรูจมูกของผม ผมเอาสำลีมาอุด มันก็ไม่หยุดไหล แต่พอเพื่อนผมที่ชื่อสร้างสรรค์ ได้อธิษฐานกับพระเจ้าเพื่อให้เลือดกำเดาของผมหยุดไหล และมันก็หยุดไหลจริง ๆ ด้วยครับ "ขอบคุณพระเจ้าครับ" และต่อมาผมได้มาเล่าให้ครูหมูฟังครับ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันที่เล่าเรื่อง 18 สิงหาคม 2547

            ด.ช.สุธี  หิรัญวิภาส  ป.4/5  (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

                    ผมเชื่อในพระเจ้า เพราะผมเคยเกิดอุบัติเหตุมาแล้วหลายครั้ง และผมก็รอดมาได้เพราะพระเจ้า ผมเชื่อของผมเช่นนั้นจริง ๆ ครับ แม้ว่าครอบครัวของผมจะไม่ได้เป็นคริสเตียนก็ตาม มีอยู่ครั้งหนึ่งในขณะที่ผมเรียนอยู่ชั้นเด็กเล็ก ผมเล่นก้อนหินเล็ก ๆ อยู่ และผมเผลอนำก้อนหินใส่เข้าในช่องรูจมูก และมันติดอยู่ในจมูกของผม ผมหายใจไม่ออก คุณแม่ผมอธิษฐานในใจให้พระเจ้าช่วยผม เมื่อผมไปรักษาที่โรงพยาบาล
ผมก็รอดมาได้ อีกทั้งผมยังเคยอธิษฐานทูลขอต่อพระเจ้าในเรื่องต่าง ๆ มากมาย เช่น ผมเคยทำเงินหล่นหายที่ร้านขายหนังสือ ผมกลัวแม่จะว่า ผมได้พยายามหาอยู่ที่นั่นหลายรอบ แต่ก็หาไม่เจอ ผมจึงอธิษฐานทูลขอต่อพระเจ้าให้หาเจอ และผมก็หาเจอในที่สุด น่าขอบคุณพระเจ้าใช่ไหมครับ และทุกวันก่อนนอน ผมจะอธิษฐานทูลต่อพระองค์ให้ทรงดูแล คุ้มครองครอบครัวของผมทุกคนตลอดกาล

            ด.ช.ธนพงศ์  ทินมณี  ป.4/5  (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

                    ครอบครัวของผม คุณพ่อและคุณแม่ไม่ได้เป็นคริสเตียนนะครับ แต่ผมเชื่อว่าพระเจ้ามีจริง เพราะว่ามีอยู่วันหนึ่ง ผมเคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ดี ๆ หมากฝรั่งก็ลงคอไป และมันติดอยู่ที่ช่องคอ ผมคิดว่าผมจะต้องตายแน่ ๆ แล้วทีเดียว ผมคิดถึงพระเจ้า และอยู่ดี ๆ ผมก็ขากหมากฝรั่งออกมาได้ ผมขอบคุณพระเจ้าที่เอาหมากฝรั่งออกให้ผม  ไม่งั้นผมอาจจะตายก็เป็นได้

            ด.ช.กันต์  ภู่โชติแสงสวัสดิ์  ป.4/5  (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

                    ผมเป็นคนหนึ่งที่รักพระเจ้ามากครับ พระองค์ทรงรักผม ไม่ว่าผมจะดีหรือร้าย พระเจ้าก็ยังรักผม และพระเจ้าให้อภัยโทษผมทุกครั้ง เมื่อผมทำผิด ผมรักพระเจ้ามากครับ

            ด.ช.อานุภาพ  ธรรมเวที  ป.4/5  (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

                    วันนี้ผมมีเรื่องจะมาขอบคุณพระเจ้า 2 เรื่องครับ เรื่องแรก วันก่อนผมทำหนังสือหาย หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ แต่ผมอธิษฐาน และไม่ได้สงสัยในพระเจ้า ให้พระองค์ให้ผมหาหนังสือให้เจอ ต่อมาไม่นาน คุณแม่ของผมได้พบหนังสือเล่มนั้น และคุณแม่ได้บอกผมว่าท่านหาพบแล้ว ผมดีใจมากครับ และก่อนเข้านอนผมยังได้อธิษฐานขอบคุณพระเจ้าด้วยครับ
                    เรื่องที่สอง ผมเป็นเด็กที่ชอบรักประทานปลามากครับ และบังเอิญผมรับประทานปลา และก้างปลาไหลไปติดที่คอของผม มันทั้งเจ็บ และทรมานมากครับ แต่ขอบคุณพระเจ้า พระองค์ช่วยให้ผมดื่มน้ำ แล้วก้างปลาที่ติดอยู่ก็ไหลกลืนลงไปในกระเพาะอย่างปลอดภัยครับ

            ด.ช.ภาวีร์  วิวัฒน์เจษฎาวุฒิ  ป.4/1 (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

                    วันนี้ผมมีคำพูดที่จะมาขอบคุณพระเจ้ามากมายเลยครับ
                    1. ผมขอบคุณพระเจ้าที่ได้มีคุณพ่อคุณแม่ที่แสนดี
                    2. ผมขอบคุณพระเจ้าที่ได้อยู่โรงเรียนที่ดี
                    3. ผมขอบคุณพระเจ้าที่หาสมุดเลขเจอ
                    4. ผมขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ทรงทำให้ผมมีความสุข
                    5. ผมขอบคุณพระเจ้าในการมีชีวิตรอด ปลอดภัย

            ด.ช.เสฎนิพัทธ์  เกรียงศักดาชัย  ป.4/1 (ปัจจุบันอยู่ชั้น ม.2)

                    ผมเชื่อว่าพระเจ้ามีจริง เหตุเกิดเนื่องจากผมไม่ได้ไปสอบซ่อมในวิชาพละ และวันรุ่งขึ้นมีวิชาพละ ผมกลัวว่าจะโดนคุณครูพละดุและว่าให้ ผมจึงอธิษฐานต่อพระองค์ว่า พรุ่งนี้ ขออย่าให้ผมต้องโดนครูพละดุ ในวันรุ่งขึ้นในชั่วโมงพละ ผมขอบคุณพระเจ้าครับ มันได้เป็นจริงตามนั้นจริง ๆ ผมไม่โดนครูพละว่า หรือดุเลยครับ

ในพระเยซูนั้น เราได้รับการไถ่บาปโดยพระโลหิตของพระองค์ คือได้รับการอภัยโทษบาป ของเราโดยพระกรุณาอันอุดมของพระองค์ ซึ่งได้ทรงประทานแก่เราอย่างเหลือล้น ให้มีปัญญาสุขุม และมีความเข้าใจ
(เอเฟซัส 1
: 7 - 8)