Testimony  คำพยานหนุนใจ

home   

 1 เธสะโลนิกา 5:11
เหตุฉะนั้นจงหนุนใจกันและต่างคนต่างจงก่อกันขึ้นตามอย่างที่ท่านกำลังทำอยู่นั้น

Welcome

ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงช่วยเหลือหลาย ๆ คน  ให้พบคำตอบแห่งชีวิต   ด้วยคำพยานที่หลาก
หลาย จะช่วยให้ทุกท่านได้สัมผัสกับความรักจากพระเจ้าได้อย่างชัดเจน และด้วยเหตุนี้จึง
ขอเชิญชวนท่านผู้มีประสบการณ์การทรงช่วยจากพระเจ้า ส่งบทความเรียงความพยานของ
ท่าน เพื่อเป็นสื่อในการหนุนน้ำใจพี่น้องคริสเตียน และผู้สนใจได้มาก    ขอพระเจ้าทรงอำ-นวยพรมายังท่านที่มีความมุ่งหมายดี   เพื่อเสริมสร้างจิตวิญญาณซึ่งกันและกันในองค์พระเยซูคริสต์
                                                                   ส่งบทความคำพยานชีวิตของท่านมายัง
:
                                                      chapel1852@hotmail.com

ด้วยรักจากใจ : เรื่องโดย นายวิรุศม์  ลีเลิศวราวงศ์ (ศิษย์เก่า BCC)
ปัจจุบันศึกษาอยู่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ภาควิชาฟิสิกส์อุตสาหกรรม และอุปกรณ์การแพทย์ คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์

                วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 เป็นวันประกาศผลการสอบเอนทรานซ์ผ่านทางไปรษณีย์ ซึ่งผลออกมาก็คือ ผมสอบติดในคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ภาควิชาฟิสิกส์อุตสาหกรรมและอุปกรณ์การแพทย์ ผมดีใจมาก และเชื่อว่าผลที่ได้นี้คือทางเดินที่พระเจ้าได้จัดเตรียมไว้ให้ผมล่วงหน้าแล้ว   

                ค่ำคืนหนึ่งก่อนวันสอบสัมภาษณ์ ผมอ่านระเบียบการของการสอบสัมภาษณ์ พบว่า ไม่ได้ระบุไว้ในเรื่องของเอกสารการสอบสัมภาษณ์ ผมจึงคิดว่าไม่มีอะไรที่ต้องเตรียมไป และจึงเข้านอนทันที ก่อนนอนผมอธิษฐานไว้ว่า "ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดี ไม่มีปัญหา ขอให้พระองค์ทรงคุ้มครองตลอดทุกย่างก้าว"

                ในวันรุ่งขึ้น ผมตื่นเช้าก่อนเวลาสอบสัมภาษณ์ 3 ชั่วโมง พร้อมกับลางสังหรณ์แปลก ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น จึงอาบน้ำและเตรียมตัวในการสอบสัมภาษณ์ วันนั้นคุณแม่อาสาพาไปส่งที่สอบสัมภาษณ์ ขณะที่จะขึ้นรถอีกเพียงก้าวเดียว ก็มีความคิดแวบเข้ามาในหัวว่า "อย่าเพิ่งไป ครบแล้วหรือ" ผมจึงรีบหันหน้าออกจากประตูรถ และวิ่งไปตรวจสอบระเบียบการอีกหนึ่งรอบ ก็พบว่าเรื่องของเอกสารในการสอบสัมภาษณ์นั้นเขียนอยู่ในประกาศสำหนักงานอุดมศึกษากลางเล่ม ผมจึงรีบเปิดเครื่องถ่ายเอกสาร และรีบนำหลักฐานพร้อมทั้งสำเนาในเวลา 15 นาที แล้วจึงรีบออกจากบ้าน ในการสอบสัมภาษณ์มีการตรวจสอบหลักฐานอย่างเข้มงวด แต่ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด

                ผมเชื่อว่าความคิดที่แวบขึ้นมาในหัวก่อนที่จะขึ้นรถเพียงเสี้ยววินาทีนั้น ทำให้ผมรอดจากการตกสัมภาษณ์ และความคิดนั้นคือสิ่งที่พระเจ้าบันดาลให้คิดได้ ทุกวันนี้ผมเชื่อว่า พระเจ้าดูแลผมตลอดเวลา ไม่มีวินาทีไหนที่พระองค์จะละเลยถึงแม้ว่าผมจะเป็นคริสเตียนที่ไม่ดี
(เกเร...) โบสถ์ไม่เข้า ลืมอธิษฐานบ่อยครั้ง ไม่ชอบงานเข้าสังคม แต่พระเจ้าก็ยังรักผมตลอดมา

เพราะว่าในข่าวประเสริฐนั้น ความชอบธรรมของพระเจ้าก็ได้สำแดงออกโดยเริ่มต้นก็ความเชื่อ
สุดท้ายก็ความเชื่อ ตามที่พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า คนชอบธรรมจะมีชีวิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ

(โรม 1
: 17)